Historia cmentarza

Kościół od niepamiętnych czasów opasany jest murem. Brama żelazna z dwiema żelaznymi furtami i furtką drewnianą od strony zakrystii zostały zbudowane w roku 1893. Do muru cmentarnego od strony zachodniej przylega stara murowana (dawniej drewniana) kostnica. Na cmentarzu znajduje się krzyż misyjny, który ustawiono dnia 2 lipca 1933 r. jako pamiątkę szczęśliwie odbytej misji św. W pobliżu kościoła, w ogrodzie organistowskim stoi dzwonnica zbudowana w słupy krzyżowe, gontami pokryta. Na chorągiewce umieszczonej na szczycie dzwonnicy, istnieje napis 1614, co oznacza prawdopodobnie datę jej zbudowania. W dzwonnicy tej wiszą trzy dzwony, z których pierwszy ma średnicę 106 cm, drugi 90 cm, trzeci 66 cm. Dwa pierwsze są bez napisu; trzeci zaś z napisem: „lany przez C. Schoena w Poznaniu 1867 parafia Kaźmierz”, benedykowany przez biskupa Stefanowicza. Prócz tego znajdują się w dzwonnicy dwa sygnarki. Jeden o średnicy 35 cm z napisem „J. M. C.J. C. Gloria in Excelsis Deo 1642”, drugi o średnicy 22 cm bez napisu. Dzwony te jak również piszczałki organowe zająć chcieli Niemcy na potrzeby wielkiej wojny światowej. Od postanowionej zagłady uchroniła je zapobiegliwość Ks. prob. Kemnitza. Ponieważ z biegiem lat poczęły się naruszać podstawy dzwonnicy, otrzymała w r. 1926 trwałe murowane fundamenty, plac przed kościołem uporządkowano, wybrukowano i upiększono drzewami oraz krzewami w roku 1933, tak, że otoczenie kościoła robi wrażenie miłe i estetyczne.

Cmentarz grzebalny odległy od kościoła około 500 m, w roku 1936 został poważnie rozszerzony i oparkaniony nowym płotem sztachetowym. Z uznaniem należy zaznaczyć, że potrzebny grunt ofiarowała parafii bezinteresownie gmina kaźmierska z p. wójtem Władysławem Dąbrowskim na czele. Studnię na starym cmentarzu, dla wygody parafian dbających o groby, zbudowano w roku 1933.